SCENA ABSURDYSTOWSKO -INSPIROMENTALNA

  Pobierz zwiastun spektaklu "TEATROZA"! (5 Mb)

  Pobierz zwiastun spektaklu "REKRUTREMY" (2 Mb)

TEATROZA vel REKRUTREMY

Proponowany przez Teatr U Przyjaciół spektakl jest hybrydą dwóch tekstów scenicznych. Teatroza to studium pewnej przypadłości rozpisane na ludzi teatru. Eustachy "Presja" de Sorbet jest nieco cholerycznym reżyserem-producentem, którego dewizą jest, że wystawić można absolutnie wszystko. Ksawery Opio-Lira zaś, jako melancholiczny (ale bez przesady) scenarzysta-pisarz, szuka w tekstach siebie, ale także widza i kondensacji. Obaj panowie rozmawiają o teatrze totalnym, choć sami przyjmują dla tej kwestii osobliwą perspektywę. Stąd teatroza. Rekrutremy natomiast traktują o przesłuchaniach do nowego spektaklu, które to jednak okazują się szukaniem aktorów do trupy. Teatr "Menzura" bowiem nie wrócił z tournee (którego motywacja była szemrana jak interesy kierownika) i dlatego spektakl dla abonamentowego widza musi zagrać kto inny. Nawet, jeśli się do tego nie nadaje, gdyż na przykład cierpi na teatrozę. Te dwa plany w spektaklu-hybrydzie Teatru U Przyjaciół zostaną połączone przypadłością. Adepci staną przed Presją i Lirą, zaprezentują się jak najbarwniej i będą czekali na niechybną codę, która nastąpi po tyradach dwu lekko zdziwaczałych teatralnych wizjonerów.

LINK DO RECENZJI:
Teatroza (Kwik pro kwo rum)


Teatroza - zespół chorobowo-sceniczny z przemieszczeniami, nierzadko o przebiegu nieciągłym, skokowym; towarzyszy mu zwykle powidok widza i słuchowy omam oklasku; różne stadia dystansowania się do stabilności powodują, że z tzw. rozsądkiem nie ma wiele wspólnego; obfituje w nagłe zwroty grzecznościowe wobec pomysłów nietuzinkowych oraz chroniczne uniesienie ze względu na silny afekt teatralny; liczne przemieszczenia powodują niewielkie nadzieje terapeutyczne, choć prace nad antidotum koncentrują się wokół garderoby; rekwizyt wykazuje tu śladowe ilości przeciwdziałania; skutki uboczne są uderzająco podobne pod względem widowiskowości, stąd - pat diagnostyczny.


Wystawić można absolutnie wszystko, bo też wszystko powinno zachodzić w głowę widza. Zawsze chciał, żeby życie go podduszało w teatrze, ale tylko na tyle, na ile kupił bilet. Potem miało być już zgodnie z jego wersją. A tu można to odwrócić. Niech się nie orientuje, gdzie on siedzi, a gdzie się sztuka dzieje. Niech sobie nie myśli, że raz kupiwszy bilet ma zapewniony spokój konesera. Niech się spróbuje poczuć odpowiedzialny. Niech się sam wystawi.


Cisza! Pusta przestrzeń, czyli najlepsze warunki dla narodzenia się sztuki! Emanacja z przetworzeniem, człowiek aktorny, który ma wyrazić sobą wszystko to, czego nie sposób doświadczyć w neurotycznym mydleniu się czy degustacji ryby po rzeszowsku. Dziś o aktorstwie mówi się bez pojęcia, bo już nie ma pojęcia prawdziwego aktora.

"Teatroza" - premiera 11 marca 2010

"Rekrutremy" - premiera 7 kwietnia 2011
                          


OBSADA


Eustachy "Presja" de Sorbet - Tomasz Zajcher


Ksawery Opio-Lira - Krzysztof Skibski

Papiak - magazynier rekwizytornii - Paweł Kolasa

Klata Genowefa - wzięty operator - Sylwia Pietrowiak

Amalia Bazbaryton - Emilia Kucz

Olga Serdelska-Płot - Dorota Salamończyk

Norbert Klauzurski - Borys Szumański

Kalikst Frędzel (dla nieprzyjaciół - Kuta...) - Filip Borowiak

Tadeusz Mania Grotewski - Marcin Kluczykowski

Czesław Korniszon - Damian Kustosik

Eustachy "Presja" de Sorbet - producent, reżyser, aktor, oryginał - odziedziczył podobno fortunę, którą jednak skrzętnie ukrywa; nie ukrywa natomiast niepośledniego talentu do kalkulacji w zakresie sztuk wszelakich, żyłkę ma do produkcji, zmysł osobliwy do ujmowania w konkret wizji ulotnych ale nad wyraz sugestywnych; choleryk, bo nie chce tracić czasu na trwonienie talentu; despota - wymaga od interlokutora zdyscyplinowania intelektualnego; nerwy jak p ostronki; meloman; miłośnik winogron i kobiet eterycznych, do których chyłkiem wzdycha na stronie; politycznie niezaangażowany, idealista, ale skrzętnie zakamuflowany; stąpa po ziemi, która pali mu się pod nogami; literaturę zna o tyle, o ile.



Ksawery Opio-Lira - scenarzysta, pisarz, literat, aktor, ekscentryk - chronicznie nieobecny, choć potrafiący się koncentrować na tyle, że się prawie materializuje; miewa wizje, z którymi czasami radzi sobie niezgorzej - przekłada je umiejętnie na subtelne idealizacje; marzy o widowisku totalnym, które dowiedzie harmonii wszystkiego, co bliskie człowiekowi; scenariusze potrafi wywoływać niemal jak duchy, które go potem straszą, drocząc się, nie dają mu spokoju; meloman dyskretny - raczej introwertyk, tam też (w sobie) słucha koncertów na olbrzymie orkiestry i chóry; nie jest bystry, choć bywa inteligentny, ale tylko gdy gra - poza tym, poniżej przeciętnej, czym wywołuje reakcje skrajne; teksty rozsypane po głowie powodują katar sienny cytatów.




                                                                                                                                                                                     
Kotłownia:
[sekcja nie tylko sprzątająca]

Koncept:  
Krzysztof Skibski
Tomasz Zajcher

scenariusz
Krzysztof Skibski

reżyseria:
Krzysztof Skibski
Tomasz Zajcher


scenografia:
Sylwia Pietrowiak
Tomasz Zajcher

kostiumy, charakteryzacja:
Sylwia Pietrowiak
Tomasz Zajcher

Fotografie, konstrukcje sceniczne:
Wojtek Wesołowski
Daria Mielcarzewicz
Produkcja i realizacja:
Teatr U Przyjaciół

U Przyjaciół
Kawiarnia-Klub-Teatr
ul.Mielżynskiego 27/29
61-725 Poznań
tel. (61) 851 67 95

teatr@uprzyjaciol.pl
www.uprzyjaciol.pl

grafika i webmastering: marcin gałęcki

hosting: interpress
Spis Treści Kuriera Teatralnego
XHTML 1.0