Ponieważ nazwa stanowi duże zobowiązanie, dlatego też istotna jest współpraca - niemotywowana wiekiem, zajmowanym stanowiskiem czy stażem.Tu pojawia się uległość wobec pasji. Na początku drogi do spektaklu zwykle pojawia się bowiem idea (wywiedziona z literatury, filmu czy muzyki), która skrupulatnie transponowana jest później na przedstawienie. Wówczas duch współpracy dookreśla role, które poszczególni członkowie teatru starają się jak najlepiej odegrać, bez względu na to, czy jest to postać sceniczna, czy bileter.Osobność wobec gotowych formatów codzienności z kolei wyraża się głównie tym, że estetyka spektakli często nawiązuje do minionych stuleci, bohaterowie fabuł nierzadko są niedopasowani do obowiązujących współcześnie stereotypów zachowań, celów czy mód. Bezwzględnie jednak pokazują, że człowiek jest imponująco wielowątkowy, że warto przypatrywać się jemu w przeróżnych uwikłaniach. Ostatecznie także - że obcowanie z tekstami kultury przydaje wiedzy o tym człowieku, wzmacnia chęć pytań o wszystko, co zadziwia. Teatr U Przyjaciół przygotowuje spektakle, filmy czy miniatury teatralne. W swoich działaniach nierzadko opiera się na własnych scenariuszach, muzyce, pomysłach, choć często też inspiracją są dla niego arcydzieła literatury czy kina.

TRZY SCENY TEATRU U PRZYJACIÓŁ:
scena I - INSPIROMENTALNA
scena M - MUZYFERYCZNA
scena A - ABSURDYSTOWSKA