Film zaprasza do specjalnej podróży w poszukiwaniu własnej historii. Wyczytane z pamiętnika słowa przeradzają się w retrospektywno-oniryczną wizję pełną cytatów z tekstów kultury. Wszystko to stanowi próbę odpowiedzi na pytania dotyczące losu, przeznaczenia, celu w jakkolwiek rozumianej drodze. Zwłaszcza takiej, która jest mroczna, pełna tajemniczych znaków, domagających się istotnych odczytań. Dopóki żyje pamięć.

Doprawdy trudno nam niekiedy ocenić, jak bardzo frapującą opowieść mamy w zanadrzu, w pamięci swojej wciąż żywej... Zdarzenia, nazbyt czasem w mit urastające, gdy się chce opisać, wyjaśnić, stają się blade, wątłe i małej wagi. Stąd wahania, które targały mną od lat bez mała: czy o podróży mojej przedziwnej w ogóle wspominać.

Dość dawno temu odnalazłem w swoim domu pewną osobliwą pamiątkę, którą pozostawił mi krewny - Ruphus Routeless. Z początku zainteresowanie moje było znikome, gdyż spodziewałem się znaleźć w zdobionej szkatułce raptem talię kart, kilka niepasujących do siebie guzików czy sprzączek (o Ruphusie wiedziałem tylko tyle, że był, skoro więc pozostawił dla mnie pamiątkę - uznałem, że to coś przypadkowego). Było jednak zgoła inaczej - wewnątrz znajdował się list oraz kilka dziwnych przedmiotów... Od pierwszych słów listu nie opuszczało mnie przekonanie, że ani to przypadkowa pamiątka, ani miniona historia; Ruphus pisał:

[fragment scenariusza]